เดือนละได...My Life in Melbourne

เจ้าของไดหายไปไหน......

เจ้าของไดหายไปไหน.............

หายไป......หายไป............หายไป......................

กลับมาแล้วววว.....

กลับมาแว้ววววว..............

หลังจากที่ไม่ได้อัพไดมานานมาก

ตอนนี้ความถี่อยู่ที่ เดือนละได เดือนละไดจริงๆ

จากที่ตั้งไว้ว่าจะต้องอัพได อัพเรื่องราวที่นี่ไว้

ก็กลายเป็นเดือนละได.............

เกริ่นมานานแหละ

กลับมาเรื่องของเราดีกว่า

เพื่อนๆทุกคน " น้ำตาลสบายดีค่า "

ตอนนี้ปรับตัวได้อย่างมาก ทั้งเรื่องงาน และเรื่องเวลา เพราะห่างกันไม่กี่ชั่วโมง

ตอนมาถึงที่นี่ใหม่ๆไม่มีปัญหาเรื่องเวลาเลยจ้า กินง่าย อยู่ง่าย

ปัญหาเรื่องงาน หลังจากที่อดทน

อดทนกับการฝึก

อดทนกับการคิดถึงบ้าน

ทุกอย่างก็ผ่านไปได้อย่างสวยงาม

ได้เพื่อนดี คอยให้คำแนะนำ ให้กำลังใจ

ได้เจ้านายใจที่ให้โอกาศ และให้กำลังใจ

ทุกอย่างผ่านไปด้วยดี

ช่วงนี้ไม่ค่อยได้ไปไหนเลย เพราะอากาศอาทิตย์นี่ ฝนตกทั้งอาทิตย์

อยู่ทีนี่ต้องดูพยากรณ์ทุกวัน เพราะอากาศที่นี่ค่อนข้างแปรปรวณ

อยู่ที่นี่ต้องใส่แว่นกันแดดตลอดเพราะแดดเปรี้ยงมา  แดดแรงแบบแสบตา แสบแสบผิว

แต่พอตกเย็นอากาศเริ่มเย็น ต้องใส่เสื้อผ้าหนาๆ

ที่นี่ไม่สะพ่นลอย มีแต่ทางม้าลาย แต่เห็นที่หนึ่งใกล้ๆโรงเรียนมีอยู่สะพานเดียวด้วย

การคมนาคมที่นี่สะดวกสบาย

ทุกวันนี้เวลาไปไหน น้ำตาลก็จะใช้แทรม คล้ายรถรางบ้านเรา

แถวที่ตาลอยู่จะใช้แทรมรุ่นเก่า เวลาจะลงต้องดึงเชือก

แทรมในเมืองจะใหม่กว่า

ส่วนรถไฟที่นี่เหมือนรถไฟฟ้าบ้านเรา

ซื้อตั๋วแทรมหรือเทรนก็ใช้ได้กัใช้ด้วยกันได้หมด

ร้านค้าที่นี่ส่วนใหญ่จะเปิดตอนเที่ยง ปิดตอนหกโมง

เวลาช็อปมีน้อยเหลือเกิน อิอิ

เดี๋ยวต้องไปทำงานต่อแล้วนะคะ....

คิดถึงทุกคนนะคะ.....

น้ำตาล

(หนึ่งเดือนกับสี่วันกับชีวิตที่นี่)